Wstęp
Udar mózgu jest obecnie główną przyczyną długotrwałej niepełnosprawności i często wiąże się z upośledzeniem czynnościowym kończyn górnych, które na ogół występuje częściej niż kończyn dolnych. Dysfunkcja motoryczna kończyn górnych często wiąże się z innymi objawami neurologicznymi utrudniającymi powrót do sprawności ruchowej i dlatego wymaga systematycznej i profesjonalnej interwencji terapeutycznej.
Głównym celem rehabilitacji po udarze jest wspomaganie powrotu funkcjonalnego uszkodzonej kończyny w celu maksymalizacji wyników funkcjonalnych i poprawy jakości życia. Badania wykazały, że zapewnienie terapii o wysokiej intensywności i treningu ćwiczeń dostosowanych do konkretnego zadania w połączeniu z programami rehabilitacji z użyciem robotyki i tradycyjnymi może osiągnąć lepsze wyniki. Ostatnie badania wykazały, że zastosowanie robotyki w terapii rehabilitacyjnej jest dobrze akceptowane i dobrze tolerowane przez pacjentów z przewlekłym udarem mózgu. Obecna analiza mechanizmu powrotu do zdrowia ruchowego u pacjentów po udarze opiera się wyłącznie na miarach wyników klinicznych, podczas gdy system robotyczny może zapewnić różne zapisy danych biomechanicznych, takich jak prędkość, siła itp., które można wykorzystać do analizy i oceny powrotu do zdrowia pacjentów po udarze.
Głównym celem pracy jest ocena wpływu rehabilitacji kończyn górnych wspomaganej robotem na powrót do zdrowia ruchowego u pacjentów po udarze mózgu, którzy przeszli leczenie w oparciu o urządzenie haptyczne.
Metody
W sumie 39 pacjentów po udarze mózgu (23 z podostrym i 16 przewlekłym) przeszło szkolenie rehabilitacyjne przy użyciu nowatorskiego robota rehabilitacyjnego kończyny górnej z wyciągiem końcowym. Dla porównania do badania włączono 13 zdrowych osób.
Do oceny ciężkości udaru zastosowano następujące mierniki wyników klinicznych: ocenę udaru Chedoke-McMaster Stroke Assessment (CMSA), zmodyfikowaną skalę Ashwortha (zmodyfikowaną skalę Ashwortha, zmodyfikowaną skalę Ashwortha) i zmodyfikowaną skalę Ashwortha (zmodyfikowaną skalę Ashwortha, zmodyfikowaną skalę Ashwortha). MAS), Skala Oceny Kończyn Górnych Fugl-Meyera (FMA-UE), Metoda Rady ds. Badań Medycznych (MRC), Metoda Rady ds. Badań Medycznych (MRC), Skala Oceny Kończyn Górnych Fugl-Meyera (FMA-UE). MRC), wskaźnik motoryki (MI), test pudełkowy i blokowy (B&B) oraz zmodyfikowany wskaźnik Barthela (MBI).
Obliczono następujące parametry: średnią prędkość, maksymalną prędkość, w międzyczasie długość ścieżki, standaryzowane drgania, średnią siłę, średni błąd, średni wydatek energii i procent aktywnych interakcji pacjent-robot. Oceny dokonano przed i po leczeniu.
Wyniki
W Tabeli 3 trzydziestu dziewięciu pacjentów po udarze mózgu (dwudziestu trzech podostrych i szesnastu przewlekłych) przeszło trening rehabilitacyjny z wykorzystaniem systemu dotykowego MOTORE/Armotion. W celach porównawczych zrekrutowano trzynaście zdrowych osób. Zastosowano następujące mierniki wyników klinicznych: ocena udaru Chedoke-McMaster, zmodyfikowana skala Ashwortha (MAS), ocena Fugl-Meyera (FM), Medical Research Council, wskaźnik motoryki (MI), test pudełkowy i blokowy (B&B) oraz zmodyfikowany wskaźnik Barthel (mBI). Obliczono następujące parametry: średnią prędkość, prędkość maksymalną, długość ścieżki, znormalizowane szarpnięcie, średnią siłę, średni błąd, średni wydatek energii i procent aktywnej interakcji pacjent-robot. Oceny dokonano przed i po leczeniu.

Ryc. 4-6 przedstawia wyniki analizy kinematycznej: w obu grupach zaobserwowano istotne zmiany średniej prędkości (ryc. 4): W szczególności pod koniec leczenia pacjenci byli w stanie wykonać zadanie sięgania z prędkością z większą prędkością niż na początku leczenia rehabilitacyjnego. Maksymalna prędkość i długość ścieżki (rys. 4) nie uległy istotnym zmianom w żadnej z grup. W grupie podostrej zaobserwowano istotne zmiany średniego czasu (ryc. 4), średniej siły i średniego wydatku energetycznego (ryc. 5); Wreszcie, w grupie podostrej odsetek pozytywnych interakcji pacjent-robot znacznie wzrósł pod koniec terapii wspomaganej robotem, co pokazano na ryc. 6.



Wnioski
Zarówno w przypadku pacjentów w stanie podostrym, jak i przewlekłym zastosowane innowacyjne urządzenie dotykowe jest co najmniej tak samo skuteczne, jak istniejące urządzenie stosowane w podobnych badaniach. Jednak w porównaniu z podobnymi urządzeniami dotykowymi zaletami nowego urządzenia są jego lekkość, mniejsze rozmiary i przenośność, dzięki czemu można go stosować w domu.
W oparciu o powyższe tło badawcze,Syrebo opracowało przenośnego robota do rehabilitacji kończyny górnej SY-UEA2, który zapewnia nową metodę rehabilitacji kończyny górnej i bardziej niezawodną opcję rehabilitacji dla większości pacjentów.

Robot rehabilitacyjny kończyny górnej Syrebo wykorzystuje w pełni funkcjonalne mobilne podwozie i technologię precyzyjnego pozycjonowania optycznego, zapewniając użytkownikom różne skuteczne treningi zorientowane na cel, mające na celu zwiększenie siły, szybkości i dokładności kończyny górnej oraz zmianę kształtu funkcjonalności kończyny górnej.

W porównaniu z tradycyjną metodą treningu rehabilitacji kończyn górnych, SY-UEA2 wykorzystuje zaawansowaną technologię sterowania ruchem i technologię precyzyjnych optycznych czujników pozycjonowania, które mogą wykryć błąd pozycjonowania<0.03mm, accurately captures the patient's movement state and carries out intelligent movement rehabilitation training according to rehabilitation needs. At the same time, it has five advantages, such as integration of training and evaluation, task-oriented scenario interaction, full-cycle coverage of rehabilitation, multi-dimensional synchronous training and multiple safety protection.
Literatura: Mazzoleni S, Battini E, Crecchi R i in. Terapia wspomagana robotem kończyny górnej u pacjentów z podostrym i przewlekłym udarem mózgu przy użyciu innowacyjnego urządzenia dotykowego z efektorem końcowym: badanie pilotażowe. NeuroRehabilitacja. 2018;42(1):43-52.