W ostatnim artykule wprowadziliśmy wczesną rehabilitację, aktywną rehabilitację oraz odpowiednią rehabilitację w zasadach neurorehabilitacji. W tym artykule będziemy kontynuować wprowadzanie kolejnych zasad neurorehabilitacji.
Zasady Neurorehabilitacji 4: Intensywna Rehabilitacja
W celu sformułowania odpowiedniego programu rehabilitacji, zgodnego z rzeczywistą pozostałą funkcją pacjenta i potencjalną zdolnością do odzyskania, tak aby pacjent mógł osiągnąć postęp funkcjonalny poprzez powtarzane ćwiczenia, konieczne jest poświęcenie czasu na tę praktykę i osiągnięcie pewna „dawka”.

W latach 80. Chiny zaczęły wprowadzać urządzenia do ćwiczeń izokinetycznych, które początkowo były używane głównie do oceny funkcji mięśni i treningu siły mięśni po kontuzjach sportowych. W ostatnich latach, wraz z ciągłym rozwojem badań, technologia ta jest stopniowo stosowana w medycynie rehabilitacyjnej.
Neurorehabilitacja Zasady 5: Kompleksowa Rehabilitacja

Ostatecznym celem leczenia i rehabilitacji choroby jest nie tylko wyleczenie i stabilizacja choroby, ale, co ważniejsze, poprawa zdolności jednostki do aktywności i uczestnictwa w życiu społecznym. W celu ilościowej oceny funkcji lub stanu zdrowia jednostki, oprócz oceny morfologii i funkcji każdego narządu i narządu na poziomie ciała, konieczne jest również przeprowadzenie szczegółowej ilościowej oceny zdolności do aktywności jednostki oraz zdolności do partycypacji społecznej. Kiedy badamy konsekwencje opieki rehabilitacyjnej, musi być ona oparta na skalach Aktywności i Uczestnictwa. Oznacza to, że kompleksowa rehabilitacja pochodzi z trzech poziomów aktywności fizycznej-uczestnictwa.

Szkolenie od nowa dotyczące czynności życia codziennego, takich jak:
Pielęgnacja i higiena osobista: kąpiel, mycie twarzy, mycie zębów, chodzenie do toalety, czesanie włosów, golenie brody itp.;
Jedzenie: wybierz odpowiednie jedzenie i kolejno ssaj, żuj i połykaj;
Ubieranie: dobierz odpowiednią odzież, zakładaj i zdejmuj w odpowiedniej kolejności;
Ruch: z jednej pozycji lub miejsca na drugą lub przeniesienie w inne miejsce, np.: przemieszczanie łóżka, przenoszenie miejsca (łóżko, samochód, wanna, deska sedesowa, krzesło);
Wymiana informacji: np. korzystanie ze sprzętu do pisania (pióra i papieru), telefonu, komputera itp.
Neurorehabilitacja Zasady 6: Zindywidualizowana Rehabilitacja
Ryzyko związane z postępowaniem rehabilitacyjnym należy najpierw ocenić, przeprowadzając doraźny lub wczesny trening rehabilitacyjny. Następnie napisz kompletny plan rehabilitacji odpowiadający charakterowi, intensywności, czasie trwania, częstotliwości, a nawet konkretnym metodom rehabilitacji, możliwym wypadkom i sposobom postępowania z wypadkami, których może doznać pacjent. W miarę jak pacjent reaguje na leczenie rehabilitacyjne, terapeuta stopniowo dostosowuje charakter i dawkowanie leczenia rehabilitacyjnego. W zależności od konkretnej sytuacji pacjenta w tym czasie, sformułowanie zindywidualizowanego planu rehabilitacji jest kluczową kwestią dla odzyskania sprawności funkcjonalnej, która powinna być różna w zależności od osoby i od czasu do czasu.


Ocena rehabilitacyjna jest podstawą leczenia rehabilitacyjnego. Bez systematycznej oceny niemożliwe jest zaplanowanie wdrożenia leczenia rehabilitacyjnego i ocena efektów leczenia. Poprzez ocenę rehabilitacji można obiektywnie ocenić charakter, lokalizację i nasilenie upośledzenia czynnościowego, oszacować kierunek jego rozwoju, rokowanie i wynik, można określić cele rehabilitacji i sformułować praktyczne plany leczenia rehabilitacyjnego.